A ESTRAÑA CATEDRAL DE SANTIAGO
Eis a estraña catedral de Santiago que aparece na banda deseñada francesa «La mort aux quatre visages – De Vézelay à Compostelle». (2014)
Vista de lonxe...
E vista de preto...
O chocante é que o autor dos debuxos, o italiano Andrea Mutti (a nacionalidade axuda a comprender a ilustración), agradece o asesoramento da Association de coopération inter régionale Chemins de Compostelle, de Toulouse.
Vraiment incroyable !
Vista de lonxe...
E vista de preto...
O chocante é que o autor dos debuxos, o italiano Andrea Mutti (a nacionalidade axuda a comprender a ilustración), agradece o asesoramento da Association de coopération inter régionale Chemins de Compostelle, de Toulouse.
Vraiment incroyable !
HAI HOXE CEN ANOS
A casualidade tróuxome xusto hoxe diante da tumba deste rapaz que seguramente foi conducido un día desde as súas cálidas terras no sul de Francia deica as brétemas do norte pra combater nunha guerra na que morrería, hoxe hai cen anos, con só dezanove.
Devolto ao Sul, aquí repousa baixo o sol do Midi, que xa fosilizou esa dor eterna que alguén manifestou na súa lápida.
Devolto ao Sul, aquí repousa baixo o sol do Midi, que xa fosilizou esa dor eterna que alguén manifestou na súa lápida.
POR NÓS NON PASA O TEMPO
Iso lembroume que hai
trinta anos, cando se publicou Un pequeno
favor e outras historias de humor perverso (que en varias referencias aínda
aparece como ... outras historias de amor perverso, porque a xente pensa
no que pensa), eran moitos os que valoraban por riba de todo que se tratase dun libro de humor, algo que parecía
constituír un mérito en si mesmo nun país en que o humor literario non existía e onde, como alguén escribiu
daquela: «calquera día imos morrer dun ataque de transcendencia».
Se coñece que, trinta anos despois, as cousas teñen mudado
pouco.
A GALICIA ESQUIZOFRÉNICA
Ocorreu nun restaurante de Sada:
Un camareiro e un home da cociña falan galego entre eles.
No comedor, un mozo e unha moza que ocupan unha das mesas falan tamén galego entre eles.
O camareiro achégase á parella e, falando español, dilles o menú. A moza, tamén en español, pregúntalle sobre os ingredientes dunha salada de bacallau. O camareiro, sempre en español, detállallos. A parella escolle e fai a encomenda en español. O camareiro anota e vaise.
A moza e o mozo volven falar galego entre eles.
O camareiro e o home da cociña seguen tamén a falar galego entre eles.
Conclusión? Nunca fales galego cun estraño.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)


